- Górski Konstanty Maria - * * * .: Wierszoteka Ibki :. wiersze, opowiadania, poezja, miłość, humor, uczucia, kartki

Dzisiaj jest : Czwartek, 11 marca 2010

Według autorów:

- autor nieznany -
.
A
B
C
Ć
D
E
F
G
Gabriella	1
Gabryś Monika Małgorzata	7
GAGA	1
Gajcy Tadeusz	15
Gałczyński Konstanty Ildefons	175
Gamzatow Rasuł	1
Garetty Maroon	1
Gawroński Leszek	9
Gąsiorowski Zbyszko	1
Gieroń Piotr	15
Ginczanka Zuzanna	2
Ginsberg Allen	20
Gliński Dariusz	1
Gładykowska Joanna	3
Główka Ewelina	6
Goethe Johann Wolfgang	19
Gołąbek Małgorzata	6
Gomulicki Wiktor	9
Górski Konstanty Maria	41
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> Amor i Psyche
-> Eheu fugaces...
-> Fosforescencja
-> Fragment monologu
-> Jesienne popołudnia
-> Krajobraz flamandzki
-> Krakowski obrazek
-> Na pomoście
-> Panateneja
-> Próba dystychu
-> QALATTA
-> Ranek nad morzem
-> Rzym wieczorem
-> Spokojność
-> Venus libitina
-> Venus victrix
-> W albumie A.O.
-> W muzeum
-> Wieczorem
-> Wiosenne ukojenie
Grabowska Magda	1
Grabowska Wioletta	1
Gray Thomas	1
Grażynka Kamińska	2
Greta	1
Grochowiak Stanisław	3
Grossek Robert	2
Gruda Szymon	17
Gwidon Hefid	2
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
P
Q
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ż

WprowadĄ wyszukiwane hasła Prze.lij formularz wyszukiwania
Cały internet	Wierszoteka Ibki

Górski Konstanty Maria

* * *

Pogodnym okiem spojrzysz, ten śni już o sławie.
Jednak wśród zapaśników w Olimpii nie stanie,
Do stadionu w poczwórnym nie wjedzie rydwanie,
Nie pójdzie za legiami na krwawych bitw polu
Poniżać króle zdradne i na Kapitolu
W triumfie kroczyć. Biegnie, kędy kłosów kity
Chwieją się i gaj zielony, spowity
W ciszę. Słucha, jak gwarzą i dzwonią strumienie,
I skąd wśród borów głuchych woła go natchnienie,
Słów on dobiera, rytmów, aż młody śpiew zbudzi
Zachwyt w Rzymie ogromnym, pośród obcych ludzi.

Pieśni brzmią coraz dziwniej, potężniej i czyściej
I bronią go od ludzkich zdrad i nienawiści.
Kiedy ulicą idzie, wskazują go młodzi
Rzymianie palcem, mówiąc: poeta przechodzi,
Pieśni jego, jak moje, światem fruną wszędzie.
Muzo, ty śpiewu nieme nauczysz łabędzie,
Ty przynosisz poetom melodie i słowa,
Przez ciebie w starej piersi rodzi się pieśń nowa.
Jam tobie wszystko winien. Go kocham, co roję,
Przez co czuję i żyję - to wszystko jest twoje.

(z Horacego)