- Górski Konstanty Maria - * * * .: Wierszoteka Ibki :. wiersze, opowiadania, poezja, miłość, humor, uczucia, kartki

Dzisiaj jest : Piątek, 12 marca 2010

Według autorów:

- autor nieznany -
.
A
B
C
Ć
D
E
F
G
Gabriella	1
Gabryś Monika Małgorzata	7
GAGA	1
Gajcy Tadeusz	15
Gałczyński Konstanty Ildefons	175
Gamzatow Rasuł	1
Garetty Maroon	1
Gawroński Leszek	9
Gąsiorowski Zbyszko	1
Gieroń Piotr	15
Ginczanka Zuzanna	2
Ginsberg Allen	20
Gliński Dariusz	1
Gładykowska Joanna	3
Główka Ewelina	6
Goethe Johann Wolfgang	19
Gołąbek Małgorzata	6
Gomulicki Wiktor	9
Górski Konstanty Maria	41
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> Amor i Psyche
-> Eheu fugaces...
-> Fosforescencja
-> Fragment monologu
-> Jesienne popołudnia
-> Krajobraz flamandzki
-> Krakowski obrazek
-> Na pomoście
-> Panateneja
-> Próba dystychu
-> QALATTA
-> Ranek nad morzem
-> Rzym wieczorem
-> Spokojność
-> Venus libitina
-> Venus victrix
-> W albumie A.O.
-> W muzeum
-> Wieczorem
-> Wiosenne ukojenie
Grabowska Magda	1
Grabowska Wioletta	1
Gray Thomas	1
Grażynka Kamińska	2
Greta	1
Grochowiak Stanisław	3
Grossek Robert	2
Gruda Szymon	17
Gwidon Hefid	2
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
P
Q
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ż

WprowadĄ wyszukiwane hasła Prze.lij formularz wyszukiwania
Cały internet	Wierszoteka Ibki

Górski Konstanty Maria

* * *

Gotów iść w ziemię niegościnną, ciemną,
W jaki kraj mroczny, na strome wybrzeże,
Gdzie z góry Gades krańców świata strzeże,
Albo w pustynię, kędy się przewala
Na ląd mauryjska rozszalała fala.
Lecz ja tam nie chcę iść. Nadto był znojny
Mój żywot, dość mam tułaczki i wojny.
Wolę się w Tibur osiedlić, zestarzeć,
Zanim nawiedzi cicha śmierć, pomarzyć...
Lub do Kalabrii pomknąć. Tam wzdłuż wody
Modrej Galezu lśnią się owiec trzody.
Tam nie masz zimy, wiosny kwitną wieczne,
Do Baccha wzgórza śmieją się słoneczne;
Tam rośnie wino, jako na Wenafrze
Słodkie i wonne. Tam zostać na zawsze,
Wybierać lepszy miód niż na Hymede
I żyć w krainie najpiękniejszej w świecie.
Tam cicho zamrzeć. Na popiół, gdy spłonę,
Twe łzy się będą lać nieukojone.
Kiedy mię senność ogarnie, noc głucha,
Ktoś będzie wieszcza wspominać i druha.

(z Horacego)