Uczen 47 LO w Warszawie
Obraz
W szklistych kamieniach twa dusza,
Obraz, który serce porusza,
Spadając w otchłani zapomnienia,
Wszystko tak szybko się zmienia.
Wędrując z kwiatami przeznaczenia,
Pozostając w cieniu własnego cienia,
Nie zaznając sensu istnienia,
Szukając twojego skinienia.
Żądam od świata miłości i zbawienia,
Nie spocznę na ławeczce zgrabnej,
Chcę dotknąć Twej skóry jedwabnej.
Przysłał(a): Uczen 47 LO w Warszawie
|
| | Odsłon: 353 |
Aby wystawić komentarz, należy się zalogować. Jeśli jeszcze nie masz konta, możesz założyć je teraz. |
|
| Aktualnie brak komentarzy do tego wiersza. |
|