marina
ciebie mało
świat nas dziwnie
zamroził
i musimy kraść chwile
dla siebie...
a już ich mamy
tak mało
za mało ... żeby się ogrzać
oddechem
i otulić ciepłem ciał...
za mało
żeby uwierzyć wreszcie
że jednak jesteśmy
ja i ty...
nawet blask obrączek
jakoś dziwnie lśni...
Przysłał(a): marina luty 2010
|
| | Odsłon: 253 |
Aby wystawić komentarz, należy się zalogować. Jeśli jeszcze nie masz konta, możesz założyć je teraz. |
|
| Aktualnie brak komentarzy do tego wiersza. |
|