- Górski Konstanty Maria - * * * .: Wierszoteka Ibki :. wiersze, opowiadania, poezja, miłość, humor, uczucia, kartki

Dzisiaj jest : Niedziela, 14 marca 2010

Według autorów:

- autor nieznany -
.
A
B
C
Ć
D
E
F
G
Gabriella	1
Gabryś Monika Małgorzata	7
GAGA	1
Gajcy Tadeusz	15
Gałczyński Konstanty Ildefons	175
Gamzatow Rasuł	1
Garetty Maroon	1
Gawroński Leszek	9
Gąsiorowski Zbyszko	1
Gieroń Piotr	15
Ginczanka Zuzanna	2
Ginsberg Allen	20
Gliński Dariusz	1
Gładykowska Joanna	3
Główka Ewelina	6
Goethe Johann Wolfgang	19
Gołąbek Małgorzata	6
Gomulicki Wiktor	9
Górski Konstanty Maria	41
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> * * *
-> Amor i Psyche
-> Eheu fugaces...
-> Fosforescencja
-> Fragment monologu
-> Jesienne popołudnia
-> Krajobraz flamandzki
-> Krakowski obrazek
-> Na pomoście
-> Panateneja
-> Próba dystychu
-> QALATTA
-> Ranek nad morzem
-> Rzym wieczorem
-> Spokojność
-> Venus libitina
-> Venus victrix
-> W albumie A.O.
-> W muzeum
-> Wieczorem
-> Wiosenne ukojenie
Grabowska Magda	1
Grabowska Wioletta	1
Gray Thomas	1
Grażynka Kamińska	2
Greta	1
Grochowiak Stanisław	3
Grossek Robert	2
Gruda Szymon	17
Gwidon Hefid	2
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
P
Q
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ż

WprowadĄ wyszukiwane hasła Prze.lij formularz wyszukiwania
Cały internet	Wierszoteka Ibki

Górski Konstanty Maria

* * *

Nic krzyknąć? Druh mój do umarłych idzie.
Na cóż ci bogi dały głos i lutnię,
Muzo, gdy po nim nie zapłaczesz smutnie?

Więc nas porzucił i już mu na wieki
Sen nieprzespany obciążył powieki?
Szła przed nim w życiu Szczerość, Prawda naga,
Dawniejszych Rzymian Wierność i Powaga.

Wszyscy szlachetni brata w nim stracili,
Tyś najbiedniejszy ze wszystkich, Wergili!
Biedny poeto, myślisz, że go wrócisz
Na jasną ziemię i pieśnią ocucisz...
Skoro go Hermes zagnał raz do cieni,
Krwią mu się młodą twarz nie zarumieni.
Choćbyś go wołał, jak Orfeusz żony,
Nie wyrwiesz druha z objęć Persefony.
Nam go bogowie na krótki czas dali,
Ucisz się wieszczu, próżno pieśń się żali.
Ból na nas ciężki przyszedł i żałoba -
Tak nielitosnym bogom się podoba,
Żal, płacz ni skarga już go nic ożywi,
Musimy cierpieć, bądźmy więc cierpliwi.

(z Horacego)