Ibka - zdjęcie
Dzisiaj jest : Środa, 24 września 2014
 Użytkownik:
 Hasło:
Nie masz konta ?   Zarejestruj się
Według autorów:
- autor nieznany -
.
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
P
P Zuzana lat 132
Paciorek Patryk1
Pajączkowski A.K.82
Paluch Magda1
Pani Twardowska4
Papillon2
Paradecki5
Parol Bartłomiej Tomasz8
Patoń Monika3
Paulina1
Paulina Szałańska1
Pawels10
Paweł M1
Paweł Ostaszewski4
paweł PAWŁOWSKI2
Pawlak Antoni1
Pawlik Marta - Jenny6
Pawlikowska-Jasnorzewska Maria264
Pawłowski Wojciech7
Peiper Tadeusz2
Peleas Marek2
Petrarca Francesco29
Petruk Natalia1
Piątek Jerzy1
Pietruszczak Jerzy389
Pigon2
PIKPOK1
Piosik Ela1
Piotr G1
Piotr Kasjas4
Piotr Paschke26
Piotrus11
piotrus_pan4
Piwkowska Anna2
Plath Sylvia11
Pobiedziński Czesław9
Poe Edgar Allan30
Pol Wincenty2
Polak Maria (Maryla)2
Pollak Agnieszka1
Połoński Jakow1
Pomichowska Mirka196
Pomorski Adam1
Poniedzielski Andrzej1
Poświatowska Halina41
Potocki Wacław10
Pound Ezra4
Primož Čučnik1
prince charming1
Przemyk Grzegorz1
Przerwa-Tetmajer Kazimierz124
-> (
-> *
-> A
-> B
-> C
-> D
-> E
-> G
-> H
-> J
-> K
-> L
-> Ł
-> M
-> N
-> O
-> P
-> R
-> S
-> T
-> W
  -> W czerwcową noc
  -> W JESIENI
  -> W Milczeniu
  -> W nocy
  -> W tę cichą, senną...
  -> W wędrówce
  -> Wędrowiec
  -> Widok ze Świdnicy do...
  -> Wyspa umarłych
-> Z
-> Ż
Przybos Julian3
Przyboś Julian3
PrzypaLek1
Pszawela Waża1
Pula4
pulsar1
Puszkin Aleksander20
Putzlacher Renata12
Pydo Krzysztof2
Pyka Krzysztof1
Pytlik Elżbieta1
Pyza13151
Q
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ż
Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Wyspa umarłych

(ilustracja do Die Todteninsel Böcklina)


Wyspa umarłych... Nagie, strome skały,
wkoło dalekie, nieskończone morze,
gaj cyprysowy, ciszą skamieniały,
spokój wód wieczny... Bóg śmierci posępny
duszom ten grodziec zostawił ostępny
i odwróciwszy twarz, odszedł w bezdroże.

I w długiej łodzi o milczącym wiośle
Charon tu z brzegu białe wiezie dusze
i w ciemne, wąskie wwozi je zarośle
między dwa słupy z kamienia, na których
dwa lwy o głowach groźnych i ponurych
patrzą na siebie - zasłuchane w głuszę.

Po krzesanicach mech się pnie zielony,
cyprysy smukłe nad morską głębiną
widzą swój smutny kształt odzwierciedlony
i nieruchome patrzą w niebo w górze,
gdzie nigdy złoto nie płynie i róże,
a tylko sine mgły obłoków płyną.

Słońce i księżyc tu się toczą kołem
zawsze spokojnym, zawsze jednakowym:
nad wód granatem, pod nieba popiołem,
wstają z przepaści i schodzą powoli
w otchłań w martwego blasku aureoli,
długo lśniąc światłem cichym i matowym.

Tu dusze cieniom podobne, milczące,
snują się białe przez ciemną zieloność
po bladych plamach, które kładzie słońce;
lub z wąskich okien kutych w skałach ściennych,
patrzą po falach szklannych i bezdennych,
patrzą się w mglistą, wieczną nieskończoność.

Inne na głazach, co się wznoszą z wody,
siadają z na dół pochyloną twarzą.
Mijają słońca zachody i wschody,
one, w granacie morskich fal widome
i na drzew widmie: białe, nieruchome
siedzą, do głazów podobne, i marzą...

Dusze, co serca płonęły pożarem,
te, co za wiele czuły i cierpiały;
co się pytały pod uczuć nadmiarem:
z jakiego kruszcu twarda Boża ręka
kuje pierś ludzką, że w ogniu nie pęka?
te w te spokojne, morskie idą skały.




Wiersz umieścił użytkownik: uzytkownik_anonimowy
Odsłon: 4437
Najnowsze wiersze:
Pełna lista
TOP 10 oglądalności:
TOP 10 użytkowników:
TOP 10 autorów:
870
690
666
649
619
445
420
389
384
367
R E K L A M A
R E K L A M A
Gabinet psychoterapii Gestalt w Opolu
Twoje zdrowie - serwis dbających o zdrowie

Valid CSS!
Valid HTML 4.0!

Polityka prywatności
Prawa autorskie do treści wierszy oraz zdjęć należą do ich autorów.
Jeśli zauważysz nadużycie/złamanie prawa, napisz do nas.
Copyright © 2014 wiersze.annet.pl anowak & ibka

Valid RSS]


0.115
Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ