Oda do Przyjaciół...



Tak mało Cię znam
więc proszę o więcej
i nigdy dosyć będzie zbliżeń myśli
słów nigdy zbyt wiele
serca blisko tak
grzeją coraz goręcej
skarbami najdroższymi
bowiem dzielą się
Przyjaciele

na zewnątrz
niech co chce dzieje się
to bez znaczenia
bo mamy siebie marzę
by już na zawsze tak było
dla nas radość uczucia
i sekretne westchnienia
wciąż szukam nowych wrażeń
by serduszko Twe
w szczęściu się pławiło

przetrwamy razem
skwary i burze
by nie upaść
trzymamy się za ręce
i uwierz mi wiele spraw
wyrasta poza wiersze różane
dziękując za wiersze
wesołe czy smutne
lecz zawsze
tak kochane


Oskar Wizard


(04 sierpień 2012)



Czytany: 86 razy

=>
Wierszy tego autora: