Czartoryski Alexander
Chyba oszalałam ...
Leczę się z ciebie w mej jesieni życia.
Myślę, tak lepiej, chyba oszalałam …
Słucham nierównych rytmów serca bicia,
nie jestem pewna: tego właśnie chciałam?
Czegóż się boję? Wolna jestem przecie …
Więc może nie chcę przeżyć zniewolenia,
może pozostać w moim własnym świecie,
a może trwałym jest to, co się zmienia?
Nie chcę już więcej łamać sobie głowy,
nie chcę już więcej w uczuciach czuć zamęt.
Przepis na życie mam z dawna gotowy:
lepszy dzień zwykły, niż zachwyt i lament.
Leczę się z ciebie, chyba oszalałam
burząc ten spokój mej życia jesieni.
Mówiłam prawdę, czy też ci kłamałam,
boję się tego, co me życie zmieni …
Tak o tym myślę. I tak lepiej będzie,
gdy pozostanę tam, gdzie zawsze byłam.
Tyś jest daleko, więc nigdzie lub wszędzie …
Żałować tego, czego nie przeżyłam?
Przysłał(a): anila56 www.ac-ip.com
|
| | Odsłon: 892 |
Aby wystawić komentarz, należy się zalogować. Jeśli jeszcze nie masz konta, możesz założyć je teraz. |
|
| Aktualnie brak komentarzy do tego wiersza. |
|